10.4.5. De Messias komt voor Israël

Aanval op Israël

De profeet Zacharia heeft vele eeuwen geleden geprofeteerd over de eindstrijd van een menigte volken tegen Israël als natie. We zien al voorboden van deze eindstrijd in het slepende en schijnbaar onoplosbare Israëlivraagstuk. Vooral de status van de stad Jeruzalem blijkt het struikelblok bij vredespogingen.

"'Zie, Ik maak van Jeruzalem een bedwelmende beker voor alle omwonende volken; maar bij het beleg van Jeruzalem zal het ook tegen Juda gaan. Op die dag zal Ik van Jeruzalem een zwaar te tillen steen voor alle volken maken; al degenen die hem optillen zullen zich eraan snijden. Tegen hem zullen alle volkeren van de aarde samenspannen." (Zacharia 12:2-3, WV1995)

De omwonende volken zijn door de eeuwen heen door de satan gebruikt als instrument om Gods volk te bestrijden. Dit eeuwenoude concept komen we al in de Psalmen tegen:

"... God, blijf niet langer afzijdig. Want zie hoe uw vijand zich roert, hoe verwaand uw haters de kop opsteken ... Ze zeggen: 'Vooruit, dood dat volk en niemand rept nog van Israëls naam.' Hoe spannen zij samen, eensgezind, tegen uzelf tot een verdrag verbonden." (Psalm 83:2-6, WV1995)

Dit is meer dan een zinnebeeldige voorstelling, het gaat om een ECHTE strijd. Dit Bijbelgedeelte is vandaag actueler dan ooit. In de strijd van de Arabische wereld om de staat Israël te vernietigen wordt deze profetie duidelijker vervuld dan ooit tevoren. De volgende verzen doen sterk denken aan een grootschalige militaire actie tegen Israël:

"Er komt een dag dat de HEER zal ingrijpen ...Ik zal alle volken samenbrengen - zegt de HEER - om tegen Jeruzalem ten strijde te trekken. De stad zal worden ingenomen, de huizen zullen worden geplunderd en de vrouwen verkracht. De helft van de inwoners wordt in ballingschap weggevoerd, maar het deel dat overblijft zal niet worden uitgeroeid. (Zacharia 14:1-2, NBV2004)

De wereldwijde, irrationele afkeer van Israël, de voortdurende afkeuring van wat Israël doet en het door de vingers zien van wat Israëls vijanden doen, kan al gezien worden als een bepaalde vervulling van deze profetie. Of misschien is het wachten op een militair optreden tegen Israël door een interventiemacht van de Verenigde Naties. Alles maakt zich op voor die laatste confrontatie. De spanning neemt toe, maar één ding is zeker:

"... Jeruzalem zal blijven voortbestaan op zijn eigen plaats, te Jeruzalem." (Zacharia 12:6, NBG1951)

Kan het nog duidelijker en concreter?

Bevrijding en bekering van Israël

De Bijbel zegt dat de Israëli's tenslotte zo in moeilijkheden zullen komen dat ze uiteindelijk toch massaal hun God gaan aanroepen, net als ze eeuwen geleden deden, toen ze zwaar verdrukt werden in Egypte (Exodus 2:23-25). Zo lezen we:

"Want vele dagen zullen de Israëlieten blijven zitten zonder koning en zonder vorst, zonder offer en zonder gewijde steen, zonder efod of terafim. Daarna zullen de Israëlieten zich bekeren en de HERE, hun God zoeken en David, hun Koning, en bevende komen tot de HERE en tot zijn heil (=redding) - in de dagen der toekomst." (Hosea 3:4-5, NBG1951)

In Zacharia 14:3-5 lezen we dat Israëls Messias lichamelijk zal verschijnen op de Olijfberg. Dan zal Hij Israël als natie bevrijden van de militaire dreiging door alle volken die zich vijandig opstellen tegenover Jeruzalem.

"Daarna zal de HEER uittrekken en de strijd tegen die volken aanbinden, net als weleer. Die dag zal hij zijn voeten op de Olijfberg planten, ten oosten van Jeruzalem. De Olijfberg zal in tweeën splijten: de ene helft glijdt weg naar het noorden en de andere naar het zuiden, zodat er een breed dal ontstaat van oost naar west." (Zacharia 14:3-4, NBV2004)

Opvallend is dat de Messias op de Olijfberg zal verschijnen, dezelfde plaats vanwaar Jezus destijds naar de hemel was gegaan. Israël zal haar Messias met verbazing herkennen als de gekruisigde Koning van de joden:

"Ik zal over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem uitgieten de Geest der genade en der gebeden; zij zullen Hem aanschouwen, die zij doorstoken hebben, en over Hem een rouwklacht aanheffen als de rouwklacht over een enig kind..." (Zacharia 12:10, NBG1951)

"Hij komt te midden van de wolken, en dan zal iedereen hem zien, ook degenen die hem doorstoken hebben. Alle volken op aarde zullen over hem weeklagen. Ja, amen." (Openbaring 1:7, NBV2004)

Deze herkenning zal heel dramatisch zijn, nog meer dan toen Jozef zich destijds bekend maakte aan zijn broers die hem lang geleden als slaaf verkocht hadden (Genesis 45).

Wedergeboorte van Israël

Israël zal zich dus bekeren tot God, die dan zal reageren vanuit zijn onbeperkte vergevingsgezindheid om de relatie met zijn volk te herstellen:

"Op die dag zal er een bron ontspringen waarin de nakomelingen van David en de inwoners van Jeruzalem hun zonde en onreinheid kunnen afwassen." (Zacharia 13:1, NBV2004)

"... en in één enkele dag zal ik dit land reinigen van alle schuld." (Zacharia 3:9, NBV2004)

Die bron voor de vergeving van zonden zal ongetwijfeld te maken hebben met het kruis, waaraan Jezus gestorven is om de zonden van de hele wereld weg te nemen. Vervolgens zal God ook zijn Heilige Geest in hen uitstorten:

"De Israëlieten zullen weten dat ik, de Heer, hun God ben. Niet alleen als ik hen in ballingschap stuur onder de volken, maar ook als ik hen weer bijeenbreng in hun eigen land zonder iemand achter te laten. Ik zal mijn geest over de Israëlieten uitstorten en hen nooit meer aan hun lot overlaten. Dit zeg ik, God, de Heer." (Ezechiël 39:28-29, GNB1996)

Bij deze woorden kunnen we denken aan terugkeer van het volk Israël na de ballingschap in Babylonië, de uitstorting van de Heilige Geest kort na Jezus' hemelvaart, maar ook aan de gebeurtenissen rondom Jezus' wederkomst. De principes van Gods handelen door de geschiedenis heen zien we dikwijls in verschillende vormen terugkomen. Alles wijst er op dat Israël als volk in korte tijd een complete geestelijke wedergeboorte zal meemaken, waardoor het op een nieuwe manier naast de Gemeente komt te staan: Israël als het oude uitverkoren volk naast de Gemeente als het volk van uitverkorenen uit de volken.

"Dan zal heel Israël worden gered, zoals ook geschreven staat: 'De redder zal uit Sion komen, en wentelt dan de schuld af van Jakobs nageslacht." (Romeinen 11:26, NBV2004)

Reünie

Alle joden, voor zover ze dan verspreid zullen zijn over de hele wereld, zullen dan terugkeren naar Israël en in hun eigen land wonen, zoals we in het hiervoor aangehaalde gedeelte uit Ezechiël al lazen. In het Bijbelboek Jesaja lezen we er ook over:

"... Ik haal je nakomelingen uit het oosten terug, uit het westen breng ik jullie bijeen." (Jesaja 43:5, NBV2004)

"... Hij brengt bijeen wie uit Israël verdreven waren, de vluchtelingen uit Juda brengt hij samen, van de vier uiteinden van de aarde." (Jesaja 11:12, NBV2004)

"Open je ogen, kijk om je heen: ze stromen in drommen naar je toe: je zonen komen van ver, je dochters worden op de heup gedragen." (Jesaja 60:4, NBV2004)

"... dan wordt u, zonen van Israël, één voor één verzameld!" (Jesaja 27:12, WV1995)

"Wie door de HEER bevrijd zijn, keren terug. Jubelend komen zij naar Sion, gekroond met eeuwige vreugde. Gejuich en vreugde trekken de stad binnen, gejammer en verdriet vluchten eruit weg." (Jesaja 35:10, NBV2004)

Zoals zoveel profetieën, kunnen deze betrekking hebben op meerdere perioden in de geschiedenis. In dit geval kunnen we denken aan:

  • de wederkomst van de Israëlieten na de ballingschap (ongeveer 538-445 v.Chr.),
  • de gebeurtenissen rondom het herstel van de staat Israël (1948)
  • de gebeurtenissen rondom de wederkomst van Messias Jezus (jaartal nog onbekend).

Veel joden zijn gedurende de afgelopen 100 jaar al naar het land Israël gekomen. We zouden dat kunnen zien als een inleiding tot deze gebeurtenis, maar de echte vervulling van de profetie moet nog komen. Na de wederkomst van de Messias mogen we verwachten dat alle overige joden vanuit alle delen van de wereld naar Israël zullen komen. Het zal een buitengewoon bijzondere reünie zijn van Gods volk. De eeuwenlange omzwervingen zullen dan eindelijk voorbij zijn.

Eenwording van Israël en de Messias

Zo zal Messias Jezus verenigd worden met zijn uitverkoren volk, waarmee God een eeuwig verbond had gesloten. Israël is Gods eerstgeborene (Exodus 4:22) waarmee God altijd een bijzondere band heeft gehad en zal hebben. God heeft Israël eeuwig lief (Jeremia 31:3). God zal zijn liefde voor zijn volk duidelijk maken door het terug te brengen naar haar eigen land. Eindelijk, na al die eeuwen, verbinden Israël en de beloofde Messias zich met elkaar als een Bruidegom en zijn Bruid. De profeet Hosea heeft dit eeuwen geleden voorzegd:

"Ik zal u Mij tot bruid verwerven voor eeuwig …" (Hosea 2:18, NBG1951).

Veel lezers zullen zich er over verbazen dat niet de Gemeente, maar Israël de Bruid van Jezus genoemd wordt in de Bijbel! De gedachte dat de Gemeente ook een deel van de Bruid van Jezus is, is alleen indirect in het Nieuwe Testament te vinden. Veel christenen zullen bij de wederkomst van Messias Jezus moeten wennen aan het idee dat ze niet het alleenrecht hebben op de Bruidegom. De verhoudingen zullen beslist anders komen te liggen...

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017