10.4.4. Vervolging en strijd voor Israël

Moeilijke tijden voor Israël

Voor het volk Israël heeft de Bijbel moeilijke tijden voorzegd. In Matteüs 24 sprak Jezus over wat zou gaan gebeuren bij de belegering en inname van Jeruzalem in het jaar 70 (vers 15-20). Hij bond zijn discipelen op het hart om die ramp zo mogelijk te ontvluchten.

Verder weten we allemaal van de eeuwenlange discriminatie en vervolging die de joden tot op vandaag ondergaan. Waarom God dit heeft toegelaten is moeilijk te begrijpen. Maar zelfs de afschuwelijke Holocaust (letterlijke betekenis: levend offer) is achteraf waarschijnlijk door God gebruikt om een aanzet te geven tot de stichting van de staat Israël. Het is triest dat er nog altijd christenen zijn die beweren dat de Holocaust het gevolg is geweest van het feit dat de joden Jezus hebben gekruisigd. In de Tien Geboden lezen we immers duidelijk dat 'de schuld van de ouders' slechts enkele geslachten doorwerkt (Exodus 20:5), dus niet tot in de twintigste of de eenentwintigste eeuw. Bovendien zijn alle mensen schuldig aan het lijden en sterven van Jezus. Jij en ik zijn dus niet minder schuldig dan de joden die destijds riepen dat Hij gekruisigd moest worden. En dan die woorden van de joden:

"Laat zijn bloed ons dan maar worden aangerekend, en onze kinderen" (Matteüs 27:25, NBV2004)

Wat moeten we daarmee? Jezus had maar één soort bloed: het bloed, dat heeft gevloeid tot vergeving van zonden. Mogen wij dat bloed dan misbruiken om de joden te veroordelen? Mogelijk is de eeuwenlange verstrooiing van Israël onder de volken het gevolg van het afwijzen van hun Messias (Deuteronomium 28:64-66). Maar evenals God de Israëlieten genadig was tijdens en na hun Babylonische ballingschap, zou Hij zijn aloude volk dan onder de huidige omstandigheden niet genadig willen zijn?

Israëls bondgenoten en vijanden

Het is eveneens triest dat in de loop van de afgelopen eeuwen de christenen zich ernstig schuldig hebben gemaakt aan Jodenhaat en Jodenvervolging, ondanks hun geestelijke verwantschap met de joden. Hoewel het joodse volk en de staat Israël natuurlijk niet hetzelfde zijn, bekennen de volken wel kleur door hun opstelling ten opzichte van de staat Israël.

  • Momenteel zijn het vooral de islamitische volken die de verklaarde vijanden van het joodse volk en de staat Israël zijn.
  • In de meeste landen, ook in landen waar het christendom de voornaamste godsdienst is, varieert de houding ten opzichte van de staat Israël van apathisch tot vijandig. Verschillende kerkgenootschappen nemen helaas dezelfde positie in.
  • Wereldwijd antisemitisme neemt eerder toe dan af.
  • De Verenigde Staten vormen in het wereldgebeuren een eenzame uitzondering doordat ze de staat Israël nog steeds openlijk steunen, hoewel die steun wel lijkt af te nemen.

Ik vind dat christenen in principe ronduit achter het joodse volk behoren te staan omdat het in geestelijke zin familie van ons is en omdat het nog altijd 'Gods oogappel' is.

"... wie u aanraakt, raakt Zijn oogappel aan." (Zacharia 2:8, HSV2010)

Tegelijk hoeven we niet alles goed te keuren wat de staat Israël doet, evenmin als we niet alles hoeven goed te keuren wat onze naaste familieleden doen.

Het wereldwijde antisemitisme en de haat tegen de staat Israël is volkomen irrationeel. De wereld meet met twee maten: Israëls tekortkomingen worden breed uitgemeten, terwijl de agressie van Israëls tegenstanders wordt gebagatelliseerd en goedgepraat. Dit is alleen te verklaren vanuit het perspectief van de geestelijke strijd die gaande is tussen God en het rijk van de satan, die het plan van God wil dwarsbomen. Je merkt dat de 'vader van de leugen' de wereldbewoners blind maakt voor de feiten rondom Israël en dat leugenachtige berichtgeving kritiekloos wordt geslikt. Veel mensen WILLEN bijvoorbeeld de werkelijkheid over het 'Palestijnse vraagstuk' niet zien vanwege de soort keuzen van hun hart en laten zich bewust misleiden door de vaak eenzijdige berichtgeving van de media.

Worsteling en ongeloof

Israël is verwikkeld in een eeuwenlange worsteling met de omringende volken die het op haar ondergang gemunt hebben. Er was in de tijd van het Oude Testament vooral veel strijd met de Filistijnen en andere omringende volken:

"Dit zegt God, de HEER: De Filistijnen zijn wraakzuchtig geweest, ze hebben zich vol minachting gewroken; gedreven door een eeuwigdurende haat hebben ze verwoestingen aangericht." (Ezechiël 25:15, NBV2004)

Dit Bijbelvers spreekt over een eeuwigdurende vijandschap die we momenteel overduidelijk tegenkomen bij het Palestijnse volk en de hele Arabische wereld. Veel anders is het niet geworden.

Het tragische daarbij is dat de meeste joden binnen de huidige staat Israël uitsluitend op eigen kracht en slimheid steunen en niet op de God van Israël. Zolang Israël niet op God vertrouwt, leeft het volk niet in vrede. Dat was zo in de tijd van het Oude Testament, en vandaag is dat niet anders. Het doet me pijn als ik de premier van Israël voor de televisie hoor zeggen: "We hebben tot nu toe alle oorlogen gewonnen, we zullen onze vijanden ook deze keer wel klein krijgen!" Dan bid ik in mijn hart tot God of de Israëli's de les van hun geschiedenis zullen oppakken en weer zullen leren tot God te roepen. Immers, het was de God van Israël die altijd de kracht van Israël was. God is hun geheime wapen, zoals in de tijd die beschreven wordt in de Bijbelboeken Rechters tot en met 2 Kronieken.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017