10.2.8. Voorwaarden voor eeuwige dood

Wie gaan de eeuwige dood tegemoet?

In de loop der eeuwen zijn heel wat uitspraken gedaan over bepaalde categorieën mensen die gegarandeerd naar de hel zouden gaan. Vooral de Rooms Katholieke kerk heeft daar heel krasse uitspraken over gedaan, bijvoorbeeld door vervloekinguitspraken tijdens concilies. Veel protestanten denken dat alle ongelovigen stuk voor stuk naar de hel gaan als ze komen te sterven. Dan hadden ze maar naar de kerk moeten gaan, de kerkdeuren staan toch elke zondag voor ze open, ja toch? Twee eeuwen geleden zeiden de hoogste kerkelijke autoriteiten nog dat alle kleurlingen bestemd waren voor het hellevuur. Ze waren immers vervloekte nakomelingen van Cham! Daarom was het in die tijd een belachelijk idee om zending te bedrijven in landen met kleurlingen, die immers toch niet gered konden worden. We vinden dat nu vreemd, maar toen was dat de heersende gedachte. En wat zegt de Bijbel hierover?

Hiervoor hebben we gezien dat we zekerheid over eeuwig leven kunnen hebben als voldaan is aan drie voorwaarden, die de Bijbel ons aanreikt: bekering en wedergeboorte, vrucht van de geest en volharding. Evenzo zijn er drie voorwaarden voor het ontvangen van de eeuwige dood als eindbestemming. Die voorwaarden zijn vergelijkbaar met die van eeuwig leven, maar dan precies andersom.

  1. afwijzing van Jezus
  2. vruchten van de zonde
  3. volharding in de zonde

Voorwaarde voor eeuwige dood - 1 - afwijzing van Jezus

Dit is het tegenovergestelde van bekering. Het bewust afwijzen van Jezus is de zonde, die een mens het zwaarst wordt toegerekend, zwaarder dan de grofste immoraliteit.

"En Kafarnaüm, zult u hemelhoog verheven worden? Tot in het dodenrijk zult u neerdalen. Als in Sodom de machtige daden verricht waren die bij u verricht zijn, zou het tot op de dag van vandaag nog bestaan. Maar Ik zeg u: voor het land van Sodom zal het draaglijker zijn op de dag van het oordeel dan voor u.'" (Matteüs 11:23-24, WV1995)

Jezus zegt hier dat het onwetende tuig van Sodom een lichter oordeel zou ontvangen dan nette bewoners uit het stadje Kafarnaüm, die Jezus hebben gezien en gehoord, en Hem desondanks hebben verworpen. Bewust afwijzen van Jezus betekent dat er in het hiernamaals geen genade wordt verleend.

"Ik heb tegen u gezegd dat u in uw zonden zult sterven, want als u niet gelooft dat ik het ben, zult u inderdaad in uw zonden sterven." (Johannes 8:24, NBV2004)

Het is eigenlijk heel logisch dat het bewust afwijzen van Jezus een onvergeeflijke zonde is: je verwerpt dan immers het leven dat Jezus je aanbiedt en je kiest daarmee voor de dood. Aan het einde van het aardse leven krijg je dan ook precies wat je wilde: eeuwig bij God vandaan blijven en dat is de eeuwige dood.

Tekenend is dat Jezus voor zijn kruisdood bad om vergeving voor de Romeinse soldaten die Hem kruisigden:

"Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen." (Lucas 23:34, NBV2004)

De Romeinse soldaten handelden uit onwetendheid en in opdracht van anderen. Maar de joodse leiders wisten wel degelijk wat ze deden. Tijdens zijn verhoor voor de joodse raad wees Jezus hen er op dat ze later met Hem te maken zouden krijgen als de Zoon van God als Rechter en Heerser naast God op de Troon:

"'Maar ik zeg tegen u allen: vanaf nu zult u de Mensenzoon zien zitten aan de rechterhand van de Machtige en hem zien komen op de wolken van de hemel." (Matteüs 26:64, NBV2004)

Voor alle duidelijkheid: we moeten goed bedenken dat er veel ongelovigen zijn, die nooit bewust Jezus hebben afgewezen eenvoudigweg omdat ze Hem niet hebben leren kennen. Ook in ons land hebben vele duizenden ongelovigen nog nooit een echte christen ontmoet, in wie het leven van Jezus gestalte heeft gekregen. Vaak hebben ze een karikatuurbeeld van het christendom en de kerk en wij als gelovigen hebben daar in veel opzichten wel aanleiding toe gegeven. God kent de harten van mensen en weet wanneer er sprake is van onKUNDE of onWIL waardoor ze Hem niet erkennen.

Voorwaarde voor eeuwige dood - 2 - vrucht van de zonde

Dit is het tegenovergestelde van de vruchten van de geest, die in gelovigen ontstaan als zij daadwerkelijk leven als een volgeling van Jezus gedurende het verdere leven, na hun wedergeboorte. De vruchten van de zonde zijn de verwoestende resultaten van een zondig leven. In de volgende Bijbelgedeelten staat dat de eeuwige dood bestemd is voor wie de leugen liefheeft en doet.

"Je hebt het kwade lief, meer dan het goede, de leugen meer dan de waarheid. Je houdt van woorden die pijn doen, van een tong die bedriegt. God zelf zal je breken, voorgoed ... (Psalm 52:5-7, NBV2004)

"Buiten blijven de honden, de tovenaars, de hoerenlopers, de moordenaars, de afgodendienaren: ieder die de leugen liefheeft en ernaar handelt." (Openbaring 22:15, WV1995)

Het ligt voor de hand dat de maatstaven die God aanlegt bij het Laatste Oordeel ook gelden voor de bestemming hemel of hel bij het sterven. Toch is er geen zondige daad waarvoor geen vergeving mogelijk is. Als een ongelovige zondaar zich bekeert tot God, worden al zijn zonden vergeven en ontvangt hij nieuw leven en uitzicht op eeuwig leven.

Heel ernstig wordt het als 'gelovigen' overduidelijke vruchten van de zonde vertonen, zoals huichelachtige farizeeën, die meenden uit te blinken in vroomheid, maar van binnen vol grove zonde waren. Jezus zei tegen hen:

"Slangen, addergebroed, hoe kunt u ontkomen aan de veroordeling tot de hel?" (Matteüs 15:33, WV1995)

Mensen die uit onkunde Jezus niet erkennen, laten in hun daden zien of ze de zonde liefhebben of de gerechtigheid. De laatste categorie wordt in rooms-katholieke kringen vaak aangeduid als 'mensen van goede wil'; voor zulke mensen kunnen we niet stellen dat zij 'de zonde liefhebben'.

"En wanneer iemand die niet besneden is (=ongelovige) de voorschriften van de wet in acht neemt, zal hij dan door God niet als besneden (=gelovige) worden beschouwd?" (Romeinen 2:26, NBV2004)

Er lijkt ruimte te zijn voor Gods genade ten opzichte van ongelovigen die tot op zekere hoogte leven naar Gods wil.

Voorwaarde voor eeuwige dood - 3 - volharding in de zonde

Dit is het tegenovergestelde als het volharden in het geloof bij gelovigen, tot het einde van hun leven. Als iemand zijn hart verhardt en tot het laatst van het leven volhardt in de zonde, dan ontvangt hij het loon van de zonde: de eeuwige dood:

"Het loon van de zonde is de dood ..." (Romeinen 6:23, NBV2004)

Dit kan betrekking hebben op de dood van het lichaam, bij het sterven, maar evenzeer op de eeuwige dood.

Conclusie

Naar mijn mening is het zo dat mensen, die aan alle drie van de genoemde voorwaarden voldoen, geen toegang tot de hemel hebben. Zij hebben er bewust voor gekozen nooit iets met de levende God te maken te willen hebben, dus zullen ze in de eeuwigheid bij God vandaan blijven.

Toch blijft dit een teer onderwerp, waarbij het niet aan ons mensen is toegestaan te oordelen over zaken van het hart, die alleen bekend zijn bij God. Alleen God is in staat op een eerlijke manier de criteria voor de eindbestemming van de mensen toe te passen.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017