10.2.4. Op weg naar hemel of hel

"Een leven met Christus betekent eindeloze liefde.
Zonder Hem is het een liefdeloos eind." (Billy Graham)

Hoe gaan mensen vanuit de tussenwereld naar de hemel of naar de hel in het dodenrijk? Moeten ze eerst langs 'Petrus bij de hemelpoort' of langs een soort tribunaal?

Rechtspraak?

De scheiding die plaatsvindt als mensen in de geestelijke wereld aankomen, wordt in de Bijbel wel eens aangegeven met beelden die doen denken aan een soort tribunaal. Hetzelfde geldt voor de scheiding in de verre toekomst, bij het 'laatste oordeel'. Zijn dit alleen maar beelden of komen we echt voor een soort rechtbank waar onze eindbestemming wordt bepaald?

Laten we een voorbeeld bekijken. Nederland is een rechtsstaat, maar dat wil niet zeggen dat elke zaak over rechtshandhaving langs de rechtbank moet. Veel kwesties worden op eenvoudigere wijze afgehandeld (denk maar aan bekeuringen en vergunningen) maar de overheid is wel verantwoordelijk voor alle rechtshandhaving. Het feit dat Jezus uiteindelijk beslist over ieders eindbestemming en als zodanig de Opperrechter is, betekent niet dat we letterlijk een tribunaal moeten verwachten bij de hemelpoort. We mogen er op vertrouwen dat Jezus er voor zorg draagt dat de mensen na hun sterven op de plaats uitkomen, waar ze volgens zijn rechtvaardig oordeel thuis horen. Hoe dat zal gebeuren is vers twee. Het is goed te weten dat het woord 'oordeel' dat we in dit verband vaak in Nederlandstalige Bijbelvertalingen tegenkomen, eigenlijk 'scheiding' betekent. Als we dat weten, kunnen we verschillende Bijbelgedeelten beter plaatsen.

Op weg naar het licht

Soendar Singh heeft gezien dat gelovigen bij hun aankomst in de tussenwereld een soort reiniging meemaken, alsof ze door een soort bad gaan. Vervolgens worden ze bekleed met zuiver witte kleding, een symbool van het volkomen gereinigd zijn van alle restanten van negatieve aardse invloeden en van hun oude natuur. In Bijbelboek Openbaring zien we een bevestiging van dat beeld:

"... Dat zijn de mensen die de grote verdrukking hebben doorstaan en in het bloed van het Lam hun gewaad hebben witgewassen." (Openbaring 7:14, GNB1996)

De gestorven gelovigen gaan dan als vanzelf het licht van de hemel tegemoet. Hun hart was immers al verbonden met dat licht. Ze zijn gereinigd van hun zonden en alle aardse smetten, 'zonder vlek of rimpel', zoals de Bijbel het zegt. Daarom zijn ze niet bang dat het hemelse licht hun zonden zichtbaar maakt, waarvoor ze zich zouden moeten schamen. Soendar Singh schrijft:

"Menigmaal heb ik gezien, dat de goede geesten (kinderen van het licht) als zij in de geestelijke wereld binnenkomen, zich allereerst baden in de ontastbaar op lucht gelijkende wateren van een kristalheldere oceaan en daarin een intense en verfrissende verkwikking ondergaan. In deze wonderlijke wateren bewegen zij zich als in de open lucht, zij verdrinken niet als zij geheel ondergedompeld zijn. Ook worden ze niet nat, maar geheel wonderbaarlijk gereinigd en geheel gezuiverd en verfrist komen zij in de wereld van licht en heerlijkheid, waar zij voor altijd in de tegenwoordigheid van hun Heer en in het gezelschap van talloze heiligen en engelen zullen verblijven."

Op weg naar de duisternis

De mensen, die op aarde voor de zonde gekozen hebben, voelen zich niet thuis in het hemelse licht. Dat licht is eerder een kwelling dan een verkwikking voor hen omdat hun zonden daar zo pijnlijk als afzichtelijk smerige plekken 'aan het licht komen'. Daarom gaan ze als vanzelf naar de duisternis van de hel, waar hun zonden niet zo opvallen. Soendar Singh weer aan het woord:

"Ik zag dat de werkelijk misdadige zielen geen goede geesten om zich hadden, maar slechte geesten die met hen van het sterfbed waren meegekomen. Niet op hun gemak in de nabijheid van de "kinderen van het licht" en gekweld door het zich overal openbarende licht van de heerlijkheid, trachten zij zich zelf in plaatsen te verbergen, waar hun onreine en zondige naturen niet zichtbaar zijn. In hun poging om zich voor dat licht te verbergen, ijlen deze "kinderen van de duisternis" omlaag en werpen zich hals over kop in de duisternis."

Tijdelijk verblijf

De hemel is het begin van de eeuwige bestemming, maar nog NIET de eindbestemming van de gelovige. Het is een tijdelijke verblijfplaats in de geestelijke wereld, waar mensen verblijven nadat hun leven op aarde is geëindigd en wachten op de opstanding. De Bijbel schrijft de opstanding als het begin van het leven in volmaaktheid, wanneer we als mensen tot het uiteindelijke doel van onze Schepper zullen komen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Bijbel meer spreekt over de opstanding dan over het naar de hemel gaan.

Op dezelfde manier is de hel in het dodenrijk de tijdelijke verblijfplaats in de geestelijke wereld voor degenen, die geen toegang tot de hemel hebben verkregen. Zij blijven daar in afwachting van de opstanding die voorafgaat aan het Laatste Oordeel.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013