10.3.5. Leven in de hemel

We leven nu al in de hemel

Op aarde zijn we voornamelijk gericht op de materiële wereld. Gelovigen op aarde leven vanaf het moment van hun wedergeboorte ook al in de geestelijke wereld, maar nog lang niet zo bewust. In al onze geestelijke ervaringen beleven we iets van en in de geestelijke wereld! Paulus spreekt terecht over onze geestelijke positie die we tijdens het aardse leven al innemen:

"Hij heeft ons samen met hem (=Jezus) uit de dood opgewekt en ons een plaats gegeven in de hemelsferen, in Christus Jezus." (Efeziërs 2:6, NBV2004).

Ook schrijft hij hierover het volgende:

"Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben." (1 Korintiërs 13:12, NBV2004)

Om de beeldspraak in deze tekst goed te begrijpen is het goed te weten dat er in de tijd van Paulus geen spiegels hadden zoals wij die kennen. Ze waren meestal van metaal en je kunt wel nagaan dat je daar geen duidelijk beeld mee kon zien.

Geestelijke zintuigen

In de hemel zullen we alles in de geestelijke wereld kunnen waarnemen, meer dan wat we tijdens ons aardse met onze intuïtie kunnen waarnemen. Van de cherubs uit Openbaring 4, vertelt de Bijbel dat ze aan de binnenkant en aan de buitenkant vol zijn met ogen, ofwel geestelijke zintuigen.

"Ze hadden elk zes vleugels en waren overdekt met ogen, zowel van binnen als van buiten..." (Openbaring 4:8, GNB1996)

Deze cherubs zijn dichter bij God dan ieder ander hemelwezen en hebben kennelijk een buitengewoon vermogen om Gods grootheid waar te nemen. Ik verwacht dat wij ook iets van dat bijzondere hemelse waarnemingsvermogen zullen hebben.

We weten dat blinde mensen niet gestoord worden door visuele beelden en juist daardoor een veel sterker ontwikkelde intuïtie hebben. Met hun 'geestesogen' zien ze vaak meer dan ziende mensen. Op dezelfde manier verwacht ik dat we in de hemel ook geestesogen zullen hebben, waarmee we een ongekend waarnemingsvermogen zullen hebben. We zullen bijvoorbeeld nieuwe dingen van God gaan waarnemen, die ons huidige begrip te boven gaan.

Tijd en ruimte in de hemel

Het Bijbelboek Openbaring laat ons veel dingen zien vanuit een hemels perspectief. We zien dat daar plaatsen en tijden in elkaar overvloeien. Misschien kunnen we het een beetje vergelijken met onze dromen. Daarin kunnen we heel gemakkelijk door de tijd lopen, met mensen omgaan die allang gestorven zijn of tientallen jaren terug gaan in ons leven. Ook kunnen we in onze dromen in een mum van tijd in een ander werelddeel zijn. Dromen spelen zich immers af in de menselijke geest, dus de vergelijking is misschien niet eens zo heel slecht. Daarom is het bij de visioenen uit het Bijbelboek Openbaring niet verstandig om daar bepaalde tijdperken aan te koppelen, tenzij die specifiek tijdperken genoemd worden.

In de hemel zullen we ook niet meer gebonden zijn aan ruimte, zoals op aarde. De geestelijke wereld is vele malen uitgebreider en dynamischer dan de materiële wereld. Soendar Singh heeft dit op de volgende manier waargenomen in de hemel:

"Niemand voelt in de hemel afstand, want zodra iemand de wens te kennen geeft naar een andere plaats te gaan, bevindt hij zich daar reeds. Afstand voelt men alleen in de materiële wereld. Als iemand een andere heilige wil zien, kan hij zichzelf in een ogenblik daarheen verplaatsen, of die andere bevindt zich plotseling in zijn tegenwoordigheid."

Kunnen we in de hemel nog zondigen?

Een van de heerlijkste dingen van ons leven in de hemel zal zijn dat we definitief van onze oude natuur zijn verlost. Ons geweten en onze verlangens zullen volkomen gezuiverd zijn en zich geheel op God kunnen richten. We kunnen dan in vrijwillige, liefdevolle toewijding God en onze medemensen liefhebben en dienen, zonder trotse zelfzucht. Wat een heilzame bevrijding zal dat zijn, het sluitstuk van onze verlossing.

Hoe vreemd je het misschien ook vindt, ik denk persoonlijk dat we in de hemel nog altijd kunnen zondigen als we dat willen. God heeft ons ooit een zelfstandige wil gegeven en die neemt Hij ons nooit meer af. We worden in de hemel niet omgeprogrammeerd tot gehoorzame marionetten zonder eigen verantwoordelijkheid. God is het meest geëerd met onze liefdevolle toewijding en die ontvangt Hij niet van automaten, maar uit vrije keus.

Hemelbewoners zijn volledig evenals aardbewoners verantwoordelijk voor hun daden en moeten keuzen maken over de mate waarin ze daar God en hun medemensen willen dienen. Dat geldt voor engelen en voor gestorven mensen die in de hemel verblijven. Evenals de engelen in de hemel altijd de mogelijkheid tot zondigen hebben gehad (waar de satan en zijn gevallen engelen gebruik hebben gemaakt bij hun zondeval) zo denk ik dat mensen in de hemel dezelfde mogelijkheid ook zullen behouden. Maar ik denk dat de mensen hun lesje dan wel geleerd hebben tijdens hun verblijf op aarde en weten waar de zonde toe leidt. En wie in de hemel het volle zicht heeft op Gods heiligheid en goedheid haalt het nog in zijn hoofd om tegen onze goede Schepper in opstand te komen?

Doorgaande ontwikkeling in de hemel

Ik verwacht niet dat de hemel een soort Luilekkerland is waar je heerlijk passief kunt genieten van alles wat mooi, leuk en lekker is. Eerder denk ik aan een plaats waar geleerd en ontdekt wordt, met een geest die honger heeft naar meer kennis en inzicht. Ik geloof dat het leerproces, dat we nu op aarde meemaken, in de hemel wordt voortgezet. We bouwen daar verder op wat we op aarde hebben geleerd. Iedere gelovige zal in de hemel een verschillend startpunt hebben en zich in de hemel ook weer verschillend ontwikkelen. Soendar Singh schreef:

"In de geestelijke wereld bepaalt de geestelijke vooruitgang van ieder persoonlijk de mate, waarin hij in staat is God te ervaren en te kennen. En ook Christus openbaart zijn glorierijk aanschijn aan ieder in overeenstemming met zijn geestelijk licht en vermogen."

Soendar Singh heeft in zijn visioenen gezien, hoe gestorven gelovigen door engelen verder onderwezen worden om te komen tot een beter kennen van de dingen van God. Ze zullen in geestelijk opzicht verder groeien, waardoor zij de heerlijkheid van Jezus dieper gaan ervaren. Het principe van geloofsgroei blijft natuurlijk ook in het hiernamaals van kracht, want groei is een kenmerk van het leven zelf. Er zijn gelovigen die denken dat in de hemel iedereen vanaf de eerste seconde in een staat van absolute perfectie verkeert, waaraan niets meer is toe te voegen. Een dergelijk statisch beeld strookt niet met Gods scheppingsprincipes en de manier waarop Hij ons gemaakt heeft, als evenbeelden van Hemzelf. Het in de hemel komen betekent niet dat we het eindstation hebben bereikt, maar op een nieuw beginpunt zijn aangekomen van een weg die nog verder omhoog gaat. Weliswaar wordt in Hebreeën 12:23 gesproken over de geesten van de rechtvaardigen, die de volmaaktheid hebben bereikt, maar het woord, dat met 'volmaakt' is vertaald, betekent eerder iets als 'doel' of 'bestemming', maar dat hoeft geen EINDDOEL in te houden. Gelovigen worden immers ook in het hier en nu volmaakte mensen genoemd, die in zekere zin een belangrijk doel hebben bereikt (Filippenzen 3:15; Kolossenzen 1:28) zonder het einddoel al te hebben bereikt.

Over dit onderwerp schreef Randy Alcorn in zijn roman 'Deadline' ongeveer het volgende. "We zullen in de hemel niet plotseling alles vergeten zijn wat we op aarde hebben meegemaakt. Integendeel. We zullen ons leven op aarde gaan zien in het juiste licht en daar heel veel van kunnen leren. Wat we op aarde hebben geleerd, zal de basis zijn van waaruit we in de hemel verder zullen leren en zullen groeien in kennis. Ook herinneringen aan moeiten op aarde zullen niet worden uitgewist, maar in de hemel juist hun werkelijke waarde krijgen, zodat ze geen pijn zullen veroorzaken." Dit zijn de persoonlijke gedachten van de schrijver, geen geopenbaarde waarheden, maar ik vind dat ze wel aannemelijk overkomen.

Vrede en harmonie in de hemel

Onder het Oude Verbond gaf God de opdracht aan de hogepriester om het volk Israël te zegenen met de volgende woorden:

"Moge de HEER u zegenen en u beschermen,
moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn,
moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven." (Numeri 6:24-26, NBV2004)

In de hemel zal dit op een nieuwe manier werkelijkheid worden. Let op dat deze zegen uit drie gedeelten bestaat, waarvan het laatste gedeelte de climax is: de vrede die God geeft vanuit zijn nabijheid aan iedere hemelbewoner individueel en de hele hemelse samenleving als geheel. De harmonie en de vrede in verbondenheid met God en de andere hemelbewoners zal ongekend weldadig zijn, vergeleken bij de onrust die zo kenmerkend is voor ons gedegenereerde leven hier op aarde. Dat is de kern van de hemelse manier van leven.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013