8.1.11. Gods doel met je leven

Heb je een plan?

We leven in een tijd, waarin bedrijven, organisaties of groepen mensen gewend zijn om na te denken over hun missie, visie, beleid, doelstellingen en actieplannen. Ook in kerkelijke organisaties komen we dat wel tegen. Maar als je aan willekeurige gelovigen zou vragen welk doel ze met hun leven hebben, kijken ze waarschijnlijk heel glazig aan en zeggen ze zoiets als:

  • Ik wil gelukkig worden.
  • (iets vromer): Ik wil de Heer dienen.
  • (nog vromer): Ik wacht af hoe de Heer mijn leven zal leiden.

Allemaal vreselijk vaag dus. Als je een vaag doel met je leven hebt, weet je zeker dat je dat doel nooit zult bereiken, want je hebt dan niet echt een doel.

Maar MOETEN we als christengelovigen zo nodig een doel hebben? Is het niet goed genoeg om het leven te nemen zoals het valt en gewoon op God proberen te vertrouwen totdat ons leven voorbij is? Eerlijk gezegd vind ik dat erg passief overkomen. Ik zou graag willen weten welk doel God met mijn leven heeft. Kunnen we daar achter komen?

Op zoek naar het doel van je leven

De meeste gelovigen durven zich niet te meten met de kanjers van Bijbelfiguren die hen als voorbeeld dienen. Maar toch weten we dat ieder mens voor God speciaal is en dat God een doel heeft met ieder mensenleven. Hoe kunnen we dat doel ontdekken?

Natuurlijk zijn Gods persoonlijke leiding en roeping de belangrijke factoren om je levensdoel voor de komende tijd vast te stellen, voor kortere of langere tijd. Als we die (nog) niet hebben ontvangen hoeven we niet stil te blijven zitten en wachten tot er een stem uit de hemel komt, maar moeten we verstandig omgaan met de mogelijkheden die we hebben in onze gegeven omstandigheden.

Naarmate we meer met de Heer leren wandelen ontdekken we geleidelijk aan voor welke aspecten van het Koninkrijk van God we meer warm lopen dan voor andere. Ook krijgen we steeds meer inzicht in onze gaven, ofwel onze eigenschappen die God gebruikt om anderen te zegenen. Onze eigen voorkeuren vanuit een hart dat aan God is toegewijd, mogen daarin ook best een rol spelen. Andersom zien we dat God mensen vrijwel altijd een levenstaak geeft die aansluit bij het temperament waarmee ze geboren zijn.

Zie meer hierover in hoofdstuk 'Gods leiding'.

Voorbeelden van doelstellingen

Hier zijn enkele willekeurige voorbeelden van doelstellingen die gelovigen kunnen hebben:

  1. Ik wil fulltime hulpverleningswerk gaan doen onder kinderen.
  2. Ik wil de zending in en van God te weten komen WAAR Hij mij wil inzetten.
  3. Ik wil graag trouwen met een toegewijde christenpartner om samen meer vrucht voor de Heer te dragen dan elk afzonderlijk.
  4. Ik wil mijn ervaring als automonteur gebruiken in dienst van God.
  5. Ik wil mij inzetten binnen mijn eigen gemeente om iets te betekenen voor eenzame mensen.
  6. Ik wil mijn kinderen opvoeden tot discipelen van Jezus.
  7. Ik wil anderen vertellen over Jezus.
  8. Ik wil mijn bestuurlijke capaciteiten inzetten door actief te zijn als ambassadeur van koning Jezus in schoolvereniging en politiek.
  9. Ik wil mijn bedrijf op Bijbelse wijze laten functioneren.

Valt het je op dat al die genoemde doelstellingen beginnen met "ik wil"? We zijn inderdaad met het wilsaspect van het geloofsleven bezig, waarin de aan God overgegeven wil inderdaad een belangrijke rol speelt.

Test

Nu wil ik je vragen een lijstje te maken met mogelijke doelen voor je leven die betrekking hebben op personen of zaken die je aan het hart gaan en wellicht goed bij je temperament passen. Neem er rustig de tijd voor.

Zie onderwerp 'Karaktergaven' in hoofdstuk 'Karakter en geloofsgroei'.

Heb je je eigen lijstje met doelstellingen al klaar? Zorg er wel voor dat elke doelstelling concreet is, zodat je weet wanneer je doel bereikt is. Schrap vage doelstellingen maar weg, want daar doe je toch niets mee. Leg het lijstje vervolgens neer 'voor Gods aangezicht' en vraag Hem of Hij je inzicht wil geven of die doelstellingen tot je eigen eer zijn of tot eer van God. Als er een bij is die vooral voor je eigen eer is, schrap die dan ook maar.

Natuurlijk mag je nooit je eigen inzichten en verlangens boven goddelijke leiding stellen. Wel is het goed om na te denken over de prioriteiten in je leven en voor je zelf na te gaan wat je zou willen doen met het leven dat je van God hebt gekregen.

Gelukkig is de gelovige die volbrengt waartoe God hem op aarde geplaatst heeft!

Op weg naar het doel

Want nu komt de tweede stap: ga eens na welke stappen je moet nemen om je doelstellingen te bereiken. Als je stil blijft zitten kom je namelijk nooit bij je doel. Daarom moet je erover nadenken welke voorbereidende activiteiten je moet uitvoeren om je doelstellingen te bereiken. Als 'zending' een van je doelstellingen is, kun je bijvoorbeeld denken aan:

  • bezoeken van zendingsbijeenkomsten waar je voorlichting kunt krijgen
  • regelmatig een zendingsbidstond bezoeken
  • corresponderen met een zendeling die hetzelfde soort werk doet als waar jij in geïnteresseerd bent
  • je abonneren op een of meer informatietijdschriften over zending
  • God bidden om wijsheid en inzicht om een keuze te kunnen maken

Als je niet bereid bent om de noodzakelijke stappen te ondernemen om een van je doelen te bereiken, mag je dat doel ook van je lijst wegstrepen. Je moet vooral niet jezelf voor de gek houden. Als je een doelstelling hebt, ga er dan ook voor. En onderweg stuurt God je heus wel bij als dat nodig is. Hij zal je keus bevestigen of ombuigen in een andere richting. Misschien niet precies in de richting die je zelf had bedacht, maar wel naar de plaats waar God je uiteindelijk hebben wil. Zo werkt het samenspel tussen God en mens en dat is de meest boeiende en spannende manier van leven. Het is meestal niet de gemakkelijkste weg, daar moet je wel op voorbereid zijn, maar wel verreweg de beste. Durf je de uitdaging aan?

Kom in actie

Het is altijd moeilijk om de balans te bewaren tussen wachten op de Heer en zelf in actie komen. Als je passief blijft afwachten gebeurt er meestal niets, en als je te actief bent loop je het gevaar God vooruit te lopen. Hoe lossen we dat op? Ik denk niet dat er een pasklaar antwoord is op die vraag. Door dicht bij God te leven wordt de afstemming met God steeds beter. Hoe dat gebeurt is vaak heel persoonlijk. Voor elke oprechte gelovige ligt er een uitdaging om steeds meer in Gods wil te wandelen.

Toch wil ik een Bijbels voorbeeld geven van een man die op eigen initiatief in actie kwam, maar duidelijk in afhankelijkheid van God. Het is de geschiedenis van Jonatan, die een wachtpost van de Filistijnen overviel (1 Samuël 14). In het voorafgaande hoofdstuk kunnen we lezen dat de Filistijnen Israël in een ijzeren greep hielden en dat er van Israëls leger nagenoeg niets was overgebleven. Het was zelfs zo erg dat Jonatan een van de zeer weinigen was die nog een zwaard had! Jonatan kwam op het volgende idee:

"Jonatan zei tegen zijn wapendrager: 'Laten we oversteken naar de wachtpost van die onbesnedenen. Misschien is de HEER op onze hand. Hij kan immers evengoed met weinigen voor een overwinning zorgen als met velen.'" (1 Samuël 14:, NBV2004)

Dit is geloofstaal: niet bij de pakken neerzitten, maar vanuit een benarde situatie vertrouwen tot Gods hulp EN in actie komen! Maar om zeker te zijn van Gods wil besloot Jonatan een bevestigend teken te stellen. Afhankelijk van de eerste reactie van de Filistijnen, als ze hem zagen, zou hij weten of God al of niet wilde dat hij de strijd aan zou gaan.

"'Luister,' zei Jonatan, 'we steken over en zorgen dat de soldaten ons zien. Misschien zeggen ze tegen ons: 'Halt! Verroer je niet tot we bij jullie zijn!' Dan blijven we staan en gaan we niet naar ze toe. Of ze zeggen: 'Kom maar op!' En dan klimmen we naar boven, want dat is voor ons het teken dat de HEER ze aan ons uitlevert.'" (1 Samuël 14:8-10, NBV2004)

Doordat de Filistijnen Jonatan uitdaagden om naar boven tegen de rotsen op te klimmen, wist Jonatan zich bevestigd door de Heer. Dus klom hij omhoog en versloeg het groepje Filistijnen (1 Samuël 14:7-13). Het resultaat was boven verwachting:

"Er ging een siddering door het kamp in het veld en door de bezetting van de wachtpost, en ook de stoottroepen rilden van schrik. De aarde beefde, en alle Filistijnen sidderden van angst voor God." (1 Samuël 14:15, NBV2004)

Het gevolg was een forse overwinning van Israël over de Filistijnen (1 Samuël 14:23) en dit alles omdat één man in actie was gekomen, vertrouwend op zijn God. Maar we lezen dat koning Saul in deze geschiedenis alleen maar een remmende rol heeft gespeeld. Hij bleef eerst passief zitten wachten (1 Samuël 14:2). Daarna probeerde hij met een rare vervloeking het volk op te peppen: niemand mocht iets eten voordat de overwinning was behaald (1 Samuël 14:24). Het gevolg was dat het volk uitgeput was en de slachting onder de Filistijnen beperkt bleef (1 Samuël 14:30). Doordat Jonatan van deze vervloeking niets wist en toch iets gegeten had, werd hij bijna ter dood gebracht (1 Samuël 14:25-45).

Uit deze geschiedenis kunnen we het volgende leren:

  • God beloont ieder die het lef heeft om in actie te komen en God en zorgt voor bijzondere resultaten.
  • Degenen die in actie komen, kunnen tegenwerking verwachten van 'gelovigen' die passief blijven of in eigen kracht iets willen ondernemen.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017