8.1.10. Doelgerichtheid

Bijbelfiguren met levensdoelen

In de Bijbel komen we veel mensen tegen die een duidelijk levensdoel hadden voor een belangrijk deel van hun leven

levensdoel hoe wisten ze dat?
Noach Ark bouwen waarmee mensen en dieren de zondvloed konden overleven. God had het hem gezegd.
Jozef Het volk van God in leven houden tijdens een hongersnood. God leidde de omstandigheden zodat hij onderkoning van Egypte werd.
Mozes Het volk van God uit Egypte leiden en brengen in het door God beloofde land (Exodus, Deuteronomium) God had het hem gezegd.
Samuël Profeet en rechter zijn over het volk Israël. God had herhaaldelijk tot hem gesproken en hij groeide in deze bediening als tussenpersoon tussen God en het volk.
Ester Het volk van Israël beschermen voor uitroeiing door Haman. Mordechai zag Gods hand in de gebeurtenissen en Ester handelde ernaar.
Daniël Staatsman en profeet van God zijn. God gaf hem de gave van profetie en sprak tot hem door dromen en visioenen.
Nehemia De stad Jeruzalem herbouwen na de ballingschap van het volk Israël. Hij werd diep in zijn geraakt toen hij hoorde dat de ballingen in Jeruzalem het slecht hadden. Hij bad om een gelegenheid en God baande de weg voor hem.
Dorcas Zorg dragen voor arme mensen. Ze werd in haar hart aangeraakt door de nood van mensen en ging aan de slag in gehoorzaamheid aan Gods levenswet van de liefde.
Paulus Apostel van niet-joden worden en het evangelie in veel landen brengen. Brieven schrijven aan diverse gemeenten. God riep hem als apostel. Door toelating van zijn gevangenschap gaf God hem de gelegenheid om zulke brieven te schrijven.

In veel gevallen zien we dat God deze mensen persoonlijk riep voor hun specifieke taak. In andere gevallen zien we dat mensen dicht bij God leefden en taken zagen liggen die hun hart hadden aangeraakt. Anderen zagen hun levensdoel in het gebruiken van hun persoonlijke gaven om God en mensen te dienen. In veel gevallen was het een combinatie van deze mogelijkheden.

Ook zien we een andere lijn, maar niet bij alle personen in het overzichtje: de taken sloten goed aan bij het temperament en de natuurlijke gaven van de personen.

Lees bijvoorbeeld de levensbeschrijvingen in de hoofdstukken over Abraham, Mozes, Petrus en Paulus in deel 9: 'Geloofspraktijk'.

Doelgerichtheid van Paulus

Vooral bij de apostel Paulus komen we een krachtige doelgerichtheid tegen. Diverse keren gebruikt hij in zijn brieven de beeldspraak van een atleet die alles op alles zet om als eerste te eindigen. Hij vergelijkt de renbaan van atleten met de levensloop van de gelovige, die maar één doel hoort te hebben: het doel te bereiken dat God met zijn leven heeft. Over zijn eigen gemotiveerdheid schrijft hij:

"Al wat ik wens is Christus te kennen en de kracht te ondervinden van zijn opstanding; te delen in zijn lijden en aan hem gelijk te worden in zijn dood, in het verlangen eens de opstanding uit de dood te bereiken." (Filippenzen 3:10, GNB1966)

Paulus wist dat Jezus de weg was om het hoogste doel voor zijn leven te bereiken. Het lijden, het sterven en de opstanding van Jezus vormden het fundament van zijn geloof in Jezus. Daarin is immers de kracht te vinden om dat doel te bereiken. Het persoonlijk kennen van God, de geoefende omgang met Hem en het volgen van zijn wil staan daarbij centraal. Maar ook nog iets heel belangrijks dat we het liefst zouden overslaan: het aan Jezus gelijk worden in zijn dood. Dat betekent:

Beide heeft Paulus in praktijk gebracht. Hij wist ook wanneer hij zijn einddoel zou bereiken: bij de lichamelijke opstanding bij de wederkomst van Jezus. Niet dat hij twijfelde aan het feit DAT hij zou opstaan, maar het ging hem om de MANIER WAAROP hij zou opstaan: als iemand die een oppervlakkig geloofsleven heeft geleid of als een echte overwinnaar. Paulus ging voor het laatste.

"Ik beweer niet dat ik er al ben of dat ik al volmaakt ben. Maar ik zet wel door, om eens te grijpen waarvoor Christus Jezus mij gegrepen heeft. Nee, broeders en zusters, ik verbeeld me niet het al gegrepen te hebben. Alleen dit: ik vergeet wat achter mij ligt en doe mijn best om te bereiken wat voor mij ligt; ik ga recht op mijn doel af om de hemelse prijs te behalen waartoe God mij geroepen heeft in Christus Jezus." (Filippenzen 3:11-14, GNB1966)

Paulus was zeker van zijn behoud, maar hij had zijn loopbaan nog niet beëindigd. Tot die tijd bleef hij leerling, een stagiair in het Koninkrijk van God en hij wist dat geen mens tijdens zijn aardse leven ooit perfect kan worden. Maar hij keek niet naar alles wat in het verleden fout gegaan was (iets wat zoveel gelovigen helaas zo vaak doen) want dat had hij verwerkt en in Gods handen gelaten. Hij leefde in het heden met het oog op de toekomst. En hij bleef zijn best doen om het allerbeste aan de Heer te geven, en al zijn liefde, tijd en energie te investeren in het Koninkrijk. De prijs was de positie die hij in het hiernamaals zou bereiken, niet om daar mee te pronken, maar om daar zijn Heer mee te eren. Dat moet ook de mentaliteit zijn van elke toegewijde gelovige die ernst maakt met zijn christenleven en het doel wil bereiken dat God met zijn leven heeft.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013