5.4.4. Pinksteren in Nieuwe Testament

Pinksteren

De apostelen en ruim honderd andere volgelingen van Jezus waren sinds de hemelvaart van Jezus bij elkaar gebleven om biddend te wachten op de komst van de Heilige Geest, zoals Jezus gezegd had (Handelingen 1:12-14). Ze hadden geen idee HOE dat zou gebeuren. Maar op de eerste dag van de week, tien dagen na Jezus' hemelvaart, gebeurde het.

"Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven." (Handelingen 2:2-4, NBV2004)

Al deze gebeurtenissen hadden natuurlijk een diepere betekenis:

1. Windvlaag
Jezus had eens tegen Nicodemus gezegd dat de Heilige Geest is te vergelijken met de wind: je kunt Hem niet zien, maar wel het effect van zijn aanwezigheid duidelijk waarnemen.

"De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is." (Johannes 3:8, NBV2004)

Hier was het geluid van een gierende stormwind, die niet alleen in het huis, maar in de hele omtrek te horen was. De kracht van de windvlaag duidt op de immense kracht van Gods Geest, geen vernietigende kracht, maar een verfrissende en vernieuwende kracht, die mensen in beweging zet.

2. Vlammen
De Heilige Geest is als een vuur (Openbaring 4:5) en zet mensen in vuur en vlam om met grote toewijding hun Heer te volgen. Zoals een vuur zich kan verspreiden, zo verspreidt het evangelie zich als een lopend vuurtje over de hele wereld. De zichtbare vlammen verspreidden zich van de ene persoon naar de andere. De Heilige Geest verbindt de mensen met elkaar en de mensen met God.

De komst van de Heilige Geest was een duidelijk waarneembaar verschijnsel: waarneembaar voor de personen die de belofte ontvangen en voor hun omgeving.

"Hij is door God verheven, zit aan zijn rechterhand, en heeft van de Vader de heilige Geest, die ons beloofd is, ontvangen. Die Geest heeft hij op ons doen neerdalen, en dat is wat u ziet en hoort." (Handelingen 2:33, NBV2004)

En dat is nog steeds zo. Ook vandaag zijn geestvervulde christenen het beste bewijs voor de wereld dat Jezus leeft.

Vervulling met de Heilige Geest

Toen de apostelen en de andere aanwezigen in het huis dit meemaakten wisten ze het direct: dit is het wat Jezus had beloofd. Het was juist op deze dag van het Wekenfeest dat ze terugdachten aan de verschijning van God op de berg Sinaï, waarbij Gods aanwezigheid werd begeleid door geluid en vuur. Nee, er was geen twijfel mogelijk: God was neergedaald om voorgoed door de Heilige Geest in hun harten te komen wonen. Wat een feest!

Hoe reageerden de apostelen op deze enorme gebeurtenis? Ze zeiden niet tegen elkaar: "Wat heerlijk om zo'n fijne geestelijke ervaring mee te maken." Ze waren niet vol van hun ervaring, maar vol van Jezus. Vol zijn van de Heilige Geest en vol zijn van Jezus hoort bij elkaar. Daarom konden de apostelen ook niet anders dan vertellen over wat God allemaal had gedaan.

Zie ook onderwerp 'Vervulling met de Heilige Geest' in dit hoofdstuk.

Profeteren in vreemde talen

De apostelen legden aan de omstanders uit wat er zojuist was gebeurd. Daarbij liet God hen door de Heilige Geest spreken in al de verschillende talen van de internationale groep toehoorders.

"Ze werden allemaal vervuld van de heilige Geest en begonnen te spreken in vreemde talen, zoals de Geest hun te spreken gaf. Nu verbleven er in Jeruzalem vrome Joden uit alle delen van de wereld. Bij het horen van dat geluid waren de mensen te hoop gelopen en ze raakten geheel in verwarring, want iedereen hoorde hen in zijn eigen taal spreken." (Handelingen 2:4-6 GNB1996).

De Heilige Geest verkondigde zelf het Goede Nieuws op een manier dat alle omstanders het konden horen in hun eigen taal. Hiermee was het startschot gegeven voor de uitvoering van de Grote Opdracht van Jezus om alle volken van de hele wereld te bereiken met het evangelie. Dit is ook een belangrijke motivatie voor het wereldwijde Bijbelvertaalwerk, zodat iedereen op aarde Gods Woord in de eigen taal kan lezen, voorlezen en horen.

Reacties van de omstanders

Er kwamen erg veel mensen af op het geluid van de stormwind, zoals mensen tegenwoordig de deur uit komen als er brandweerauto's met loeiende sirenes langskomen. Valt er iets te beleven, dan zijn de mensen er als de kippen bij.

"In Jeruzalem woonden destijds vrome joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. Ze waren buiten zichzelf van verbazing ..." (Handelingen 2:5-7, NBV2004)

Ze waren 'buiten zichzelf', een zeer sterke uitdrukking van het feit dat ze er helemaal van ondersteboven waren en niet wisten wat ze ervan moesten denken. Het was natuurlijk een heel bijzondere situatie. Vanwege het Wekenfeest waren joden uit alle omliggende landen aanwezig en ze konden allemaal getuige zijn van de komst van Gods Geest. Zij zouden later in al die landen aan hun volksgenoten vertellen wat ze in Jeruzalem hadden meegemaakt, als wegvoorbereiders voor de evangelieprediking. Later zou Paulus of een andere apostel wel langs komen om het ze allemaal wat uitgebreider uit te leggen. God weet wel wat Hij doet...

Vlammende toespraak van Petrus

Voordat hij vervuld was van Gods Geest sprak Petrus vaak voor zijn beurt en het was lang niet altijd even zinvol wat hij zei. Nu gaf hij een toespraak weg waardoor we kennismaken met een totaal vernieuwde Petrus (Handelingen 2:14-36). Hij schepte niet op over zijn leiderschap en ook niet over zijn geweldige ervaringen van Gods tegenwoordigheid door de vervulling met Gods Geest. Nee, hij had het over Jezus, Jezus en nog eens Jezus. Een geestvervulde gelovige is niet vol van zijn ervaring, maar vol van Jezus.

In zijn toespraak benadrukte Petrus de glorie van Jezus op de Troon van God, die de Heilige Geest had gezonden om daarmee zijn Koningschap te bevestigen

"God heeft deze Jezus laten opstaan; daarvan zijn wij allen de getuigen. Verhoogd aan Gods rechterhand heeft Hij de beloofde heilige Geest van de Vader ontvangen en uitgegoten; en dat is wat u ziet en hoort... Dus moet heel het huis Israël zeker weten dat God Hem tot Heer en Messias heeft aangesteld..." (Handelingen 2:32-36, WV1995)

Petrus legde uit dat de duidelijk waarneembare komst van de Heilige Geest het onweerlegbare bewijs was dat Jezus de beloofde Messias was en is.

De voormalige visser mocht vervolgens de meest wonderbaarlijke 'visvangst' meemaken die hij ooit had meegemaakt. Jezus zei dat hij een visser van mensen zou worden: 3000 mensen kwamen op zijn toespraak tot geloof (Handelingen 2:41). De laatste wonderbaarlijke visvangst had hij direct herkend als het werk van de Heer (Johannes 21:6-7). Nu wist hij het ook: deze 'vangst' is het werk van Jezus, die vanuit de hemel via zijn kinderen meer kan doen dan dat Hijzelf op aarde had gedaan, zoals Hij had voorzegd:

"Ik verzeker jullie: wie in mij gelooft, zal doen wat ik doe; ja, hij zal nog grotere dingen doen, want ik ga naar de Vader." (Johannes 14:12, GNB1996)

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017