5.4.1. Hemelvaart

Afscheid

Op de dag van het definitieve afscheid ging Jezus met zijn discipelen naar de Olijfberg, dicht bij Betanië en niet ver van Jeruzalem. Daar gaf Hij zijn laatste instructies aan hen. Tenslotte zegende Hij hen en verdween op een bijzondere manier uit hun gezichtsveld:

"Hij nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief hij zijn handen op en zegende hen." (Lucas 24:50, NBV2004)

"En het geschiedde, terwijl Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde." (Lucas 24:51, NBG1951)

"... werd Hij opgenomen terwijl zij het zagen en een wolk onttrok Hem aan hun ogen." (Handelingen 1:9, HSV2010)

De traditionele opvatting is dat Jezus zich omhoog bewoog en op een bepaalde hoogte achter een wolk verdween. Toch staat dit niet in de Bijbel. Uit de term 'OPgenomen' mogen we niet concluderen dat Jezus zich omhoog bewoog, evenmin als dat we bij een OPname in het ziekenhuis denken aan de hogere verdiepingen van het gebouw. De hemel behoort tot de geestelijke wereld en daarvoor is geen richting aan te geven. De Bijbel zegt wel dat de apostelen naar de lucht keken om Hem na te staren, maar we kijken wel vaker omhoog als we onze aandacht op God richten, die in de hemel is (Handelingen 1:10-11). De hemel wordt immers altijd gezien als iets dat boven ons is, verhevener dan de aarde.

Er staat dus alleen dat een wolk hen het zicht op Jezus ontnam. In de Bijbel lezen we vaker over wolken die geen regenwolken zijn, maar die worden waargenomen als iemand verschijnt uit of verdwijnt naar de geestelijke wereld (Exodus 19:9; Leviticus 16:2; Openbaring 1:7). Wolken worden in de Bijbel soms ook genoemd als een symbool van Gods heerlijkheid, zijn glorievolle aanwezigheid.

Hemelvaartsdag

Op Hemelvaartsdag gedenken we dat Jezus zijn eervolle positie in de hemel heeft ontvangen, nadat Hij zijn werk op aarde met succes had voltooid. Het is de minst gevierde christelijke feestdag. Natuurlijk zijn we blij met een vrije dag, maar op zo'n dag doen we liever leuke dingen dan dat we aandacht besteden aan de hemelvaart van Jezus. Daar is wel een verklaring voor te geven:

  • Met Kerst denken we aan het feit dat God zijn Zoon als kostbaar geschenk aan ONS heeft gegeven.
  • Op Goede Vrijdag denken we aan het feit dat Jezus zijn leven voor ONS heeft gegeven.
  • Met Pasen denken we aan het nieuwe leven dat Hij ONS heeft aangereikt.
  • Met Pinksteren gedenken we dat God de Heilige Geest aan ONS heeft gegeven.

Kortom, zolang WIJ iets krijgen, willen we nog wel iets vieren. En dan de Hemelvaartsdag, het feest van de kroning van onze Koning. Daarbij gaat het een keer niet om ONS, maar alleen om HEM. En toch weten veel predikanten over Hemelvaart niet veel meer te zeggen dan dat Jezus:

  • ZEGENEND naar de hemel is gegaan
  • waar Hij is om voor ONS te bidden
  • waar Hij ONZE toekomstige woonplek zou klaar maken.

We kunnen het gewoon niet laten om de schijnwerper op ONSZELF te richten. Dat is bijna een automatisme, want als gelovigen vinden we ons eigen (geestelijke) leven belangrijker dan de eer van onze Heer. Laten we het maar eerlijk toegeven. En daarom vinden we het feit van de Hemelvaart niet belangrijk genoeg om er een feest van te maken. Geestelijke volwassenheid begint met het vol zijn van je Koning, waarbij Hij de belangrijkste hartstocht in je leven is geworden.

Kroning van Jezus

"De God van onze vaderen heeft Jezus tot leven gewekt ... Hem heeft God een hoge plaats gegeven aan zijn rechterhand als leidsman en redder..." (Handelingen 5:30-31, WV1995)

De Bijbel maakt duidelijk dat Jezus in de hemel iets als een kroning heeft meegemaakt: de welverdiende beloning voor de ultieme liefdevolle gehoorzaamheid aan God de Vader. We weten niet op welk tijdstip Jezus zijn hoge positie in de hemel heeft ontvangen: direct na zijn sterven, bij zijn opstanding of pas na zijn hemelvaart toen Hij zijn aardse bediening definitief afsloot. Tenslotte is er in de hemel een ander tijdsbegrip dan op de aarde. Bovendien kon Jezus tussen zijn opstanding en hemelvaart afwisselend in de geestelijke en in de materiële wereld zijn. Maar hoe dan ook, voor ons aardse begrip is het goed om met Hemelvaartsdag de kroning van onze Koning te gedenken.

"Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader!" (Filippenzen 2:9-11, NBG1951)

Nadat Jezus tot het uiterste was gegaan in zijn daad van zelfverloochening en zelfopoffering, werd Hij bevorderd tot de allerhoogste machtspositie op de troon van de Vader. Zegenende, zelfopofferende liefde is de belangrijkste kwalificatie voor leiderschap binnen het Koninkrijk van de Hemel. Alleen de Vader heeft een hogere positie dan Jezus en dat zal altijd zo blijven. De Bijbel spreekt over Jezus, die 'aan de rechterhand van de Vader' zit. Dat betekent dat Jezus de uitvoerende macht heeft, namens de Vader.

Belofte van wederkomst

Kort nadat Jezus afscheid van de apostelen had genomen kwamen er twee engelen bij hen staan:

"... Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan." (Handelingen 1:11, NBV2004)

Deze belofte is nog steeds niet vervuld, maar ik hoop dat het niet lang meer zal duren dat Jezus terugkomt om dan Zelf als Messiaanse Koning over de aarde te regeren.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013