Waarom een zondvloed?

 

3.4.7. Waarom een zondvloed?

Een zondvloed is geen kleinigheid en God moet dus meer dan voldoende redenen hebben gehad om die over de aarde te laten komen.

Wie waren verantwoordelijk voor het kwaad?

In Genesis 6:1-11 wordt de indruk gewekt dat er een soort invasie plaatsvond van demonen die gewelddadige reuzen verwekten bij de mensen, waarbij de mensen weerloze slachtoffers waren die er niets tegen konden doen.

"... de aarde was vol geweldenarij..." (Genesis 6:11, NBG1951)

Nu komen we in de Bijbel het principe tegen dat de satan en zijn demonen alleen kunnen binnendringen in de levens van mensen als zij daar zelf aanleiding toe geven. Daarom is het heel aannemelijk dat de nakomelingen van Kaïn zich zo hebben overgegeven aan zondige praktijken (waarschijnlijk zelfs aan satanisme) dat grote groepen mensen kwetsbaar werden voor de duistere wereld van de satan en zijn demonen. Bij de zondeval werd niet de satan als verleider, maar de mens als zondaar hoofdverantwoordelijk gesteld voor de zondeval. Op dezelfde manier werd de wereldbevolking hoofdverantwoordelijk gesteld voor alle verdorvenheid en gewelddadigheid en dus niet de verkrachtende demonen of de gewelddadige reuzen.

"Toen God zag dat de aarde door en door slecht was, dat iedereen een verderfelijk leven leidde, zei hij tegen Noach: 'Ik heb besloten een einde te maken aan het leven van alle mensen, want door hen is de aarde vol onrecht. Ik ga hen vernietigen, en de aarde erbij. (Genesis 6:12-13, NBV2004)

Vrijwel de gehele mensheid had zich tegen God gekeerd en voor zichzelf een onleefbare wereld gecreëerd.

"Toen dacht de HEER: Mijn levensgeest mag niet voor altijd in de mens blijven, hij is immers niets dan vlees; hij mag niet langer dan honderdtwintig jaar leven." (Genesis 6:3, NBV2010)

Het woord 'vlees' heeft in dit vers niet dezelfde betekenis als in het Nieuwe Testament, maar het geeft aan dat de mensheid zich tot een dierlijk niveau had verlaagd, zo ver waren ze afgedwaald. God had de mensen tot nu toe de mogelijkheid gegeven om tot bijna 1000 jaar oud te worden. Omdat ze massaal kozen voor een zondige levensstijl, konden zij zich in die honderden jaren ontwikkelen tot ongekend kwaadaardige personen. Daardoor stapelde zich een enorme zondeschuld in hun levens op, waarmee ze na hun aardse leven de eeuwigheid in moesten gaan... God besloot dat het tijd was om de leeftijd van de mensen te bekorten, omdat een langere leeftijd voor teveel mensen een aanleiding kon worden om ongezond machtig in eigen ogen te worden.

Kortom, de maat was vol en God zag geen andere mogelijkheid om het mensenras te redden dan door een zondvloed over de aarde te laten komen. Daardoor zou het hele menselijke geslacht worden uitgeroeid, behalve Noach en zijn gezin. Met dat gezin zou God daarna een verbond sluiten en een nieuwe start maken.

Waarom heeft God de hele mensheid gedood?

"En de HEERE zei: Ik zal de mens, die Ik geschapen heb, van de aardbodem verdelgen, van de mens tot het vee, tot de kruipende dieren en tot de vogels in de lucht toe, want Ik heb er berouw over dat Ik hen gemaakt heb." (Genesis 6:7, HSV2010)

God kent geen berouw in de normale betekenis van het woord (1 Samuël 15:29) omdat God niets verkeerd doet. We kunnen het woord 'berouwen' dan ook beter lezen als rouw ofwel diepgaand verdriet hebben over het feit dat al die schepselen, die Hij met liefde en zorg had gecreëerd, vernietigd moesten worden. Het ging God zeer aan het hart.

Deze maatregel is huiveringwekkend in onze ogen en veel gelovigen vragen zich af hoe God in vredesnaam zoiets kon doen. Voor sommige ongelovigen is de geschiedenis van de zondvloed een aanleiding om God de grootste massamoordenaar aller tijden te noemen. Waar deze mensen geen rekening mee houden is dat God niet alleen denkt aan het aardse leven, maar vooral aan het leven in de eeuwigheid daarna. Door misschien wel miljarden aardbewoners te laten omkomen tijdens de zondvloed paste God een zwaar strafgericht toe, maar Hij voorkwam dat mensen een NOG grotere zondeschuld zouden meenemen naar het hiernamaals en dat er NOG meer kinderen geboren zouden worden die bijna zeker dezelfde toekomst tegemoet zouden gaan. Dit kunnen we beschouwen als een vorm van genadigheid van Gods kant. En laten we niet vergeten dat God ieder mens rechtvaardig en genadig beoordeelt aan het einde van hun aardse leven. En laten we niet te snel tot al te rechtlijnige conclusies komen over hun eeuwig lot; alleen de rechtvaardige en liefdevolle Schepper beslist daarover...

Dit principe wordt in de Bijbel ondersteund door een voorval uit de Koningentijd van Israël. Het zoontje van de zeer zondige koning Jerobeam werd ziek en moest sterven (1 Koningen 14:11-13). God had ontdekt dat deze jongen oprecht was, maar toch moest hij evenals zijn broer sterven om de zonden van zijn vader. Als hij niet zou sterven, zou hij ongetwijfeld de verkeerde kant op zijn gegaan onder de slechte invloed van zijn vader. Door zijn vroegtijdige dood werd hij bewaard voor zijn ondergang met het oog op het hiernamaals. Dit is een vorm van Gods genadigheid die we niet uit het oog moeten verliezen bij het lezen van Gods strafmaatregelen in het Oude Testament.

Zie ook onderwerp 'Straf op de zonde' in hoofdstuk 'Zonde'.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013