3.2.3. Interesse voor de doodsboom

Waarom niet naar de levensboom?

We kunnen ons afvragen waarom Adam en Eva op die ene bewuste dag zo dicht bij die doodsboom kwamen. Wat hadden ze er te zoeken? Ze wisten heel goed dat God hen ertegen gewaarschuwd had. Ik kan me niet voorstellen dat ze er per ongeluk bij in de buurt kwamen.

Een nog belangrijkere vraag is: waarom voelden Adam en Eva zich niet aangetrokken tot de levensboom? Er is een bekend principe, dat we door de hele Bijbel heen kunnen vinden, en dat is dat leven ontstaat uit de dood, uit het afleggen van je eigen belangen. We zagen dat al bij de 'geboorte' van Eva. Later zou Jezus zijn leven afleggen zodat mensen door het geloof nieuw leven zouden kunnen ontvangen. Ik vermoed dat er bij de levensboom in het paradijs ook zoiets aan de hand was. Door van de levensboom te eten zou de mens openlijk erkennen dat hij op zichzelf niet compleet was, maar van God afhankelijk was voor het hogere leven. Die erkenning zou een nederige houding vereisen en ik denk dat die levensboom daarom gevoelsmatig niet zo aantrekkelijk was.

Het eten van de levensboom zou een ook daad van geloofsvertrouwen zijn en over geloof zegt de Bijbel:

"... de rechtvaardige zal door zijn geloof leven." (Habakuk 2:4, en geciteerd in Romeinen 1:17, NBG1951)

Het ontstaan van verleiding

We denken vaak dat verleiding van buitenaf komt, maar de Bijbel leert heel duidelijk dat die in het eigen hart begint.

"Maar zo vaak iemand verzocht wordt, komt dit voort uit de zuiging en verlokking zijner eigen begeerte. Daarna, als die begeerte bevrucht is, baart zij zonde..." (Jakobus 1:14-15, NBG1951)

De verleiding begint meestal al vat op een mens te krijgen als hij ervoor kiest om zich onnodig dicht bij de plaats van verleiding te wagen. Niemand had Adam en Eva ertoe aangespoord om naar de doodsboom te gaan, God niet en de satan niet. De satan had niet met een luidsprekerinstallatie rondgereden om reclame te maken voor zijn doodsboom. Je kunt jezelf afvragen in hoeverre Adam en Eva door de satan verleid werden. Ze kozen er immers zelf voor om zich aan de verleiding bloot te stellen. Op een of andere manier was er een verlangen in hun hart ontstaan waardoor ze uit eigen vrije wil naar de doodsboom gingen. Was het nieuwsgierigheid, vonden ze het spannend? Hoe het ook zij, ze gingen er heen. Het enige wat de satan daarna nog maar hoefde te doen was: de bestaande begeerte te bevruchten om de dodelijke zonde te laten plaatsvinden...

Op weg naar de doodsboom

Het moest er een keer van komen dat Adam en Eva oog in oog zouden staan met de vijand. Als ze eerst bij de levensboom waren geweest, zouden ze wellicht kracht hebben gehad om staande te blijven tegenover de verleidingen van de satan en om hem te overwinnen. Zonder die bijzondere verbondenheid met God waren ze uiterst kwetsbaar en niet opgewassen tegenover de vijand die over grote geestelijke krachten beschikte. Het was levensgevaarlijk om naar de doodsboom te gaan en ze gingen onbeschermd en ongewapend de tegenstander tegemoet, gedreven door een onbestendig innerlijk verlangen. En dat was een ernstige fout.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 18 maart 2013