2.2.2. Hoe is de aarde ontstaan?

Ontstaansgeschiedenis volgens de Bijbel

In de Bijbel lezen we drie verslagen van ingrijpende gebeurtenissen waardoor de aarde is geworden zoals die nu is:

  1. Schepping (Genesis 1-2) - God heeft vanuit de geestelijke wereld de materiële wereld geschapen in zes dagen. God heeft de soorten levende wezens als zodanig geschapen en de mens afzonderlijk als het kroonjuweel van zijn schepping. God stelde de mens aan om namens Hem over de aarde te heersen. Er was een volkomen harmonie in de schepping. Zonde, dood en verderf waren nog onbekend op de aarde.
  2. Zondeval (Genesis 3) - Doordat de mens ervoor gekozen heeft zich tegen God te keren en te luisteren naar Gods tegenstander, de satan, is de zonde in de wereld gekomen. De mens wilde niet afhankelijk van God zijn maar liet zich door de satan verleiden om zijn loyaliteit aan God op te zeggen. Daardoor ging de heerschappij van de aarde over in handen van de satan en verdween de heerlijkheid van God van de aarde en daarmee ook de harmonie uit de schepping. Deze verandering is als een vloek over de aarde gekomen en daarmee deden dood en verderf hun intrede. Dat degeneratieproces is doorgedrongen tot alles wat leeft.
  3. Zondvloed (Genesis 6-8) - De wereld van de voortijd was onleefbaar geworden door extreme zonde en gewelddadigheid. God liet een wereldwijde vloed over de aarde komen waardoor het hele aardoppervlak met water bedekt werd en alle mensen en dieren omkwamen, behalve de familie van Noach en de dieren in de ark. Uit de familie van Noach en de geredde dieren is de aarde weer bevolkt.

Bij elk van deze drie gebeurtenissen was er een veranderingsproces dat vanuit de geestelijke wereld in de materiële wereld is uitgevoerd. Uit de Bijbelse geslachtsregisters blijkt dat het scheppingsproces van zes dagen ongeveer 6000 jaar voor de geboorte van Jezus is geëindigd.

Scheppingsproces en ontwikkelingsprocessen

De drie genoemde gebeurtenissen noemen wij bovennatuurlijke processen, omdat ze buiten de bestaande natuurwetten omgaan. Vooral bij de zondvloed kan God daarnaast natuurlijk ook gebruik hebben gemaakt van 'gewone' natuurverschijnselen. Deze drie processen zijn totaal verschillend van de ontwikkelingsprocessen die na de schepping en de zondvloed in de natuur tegenkomen.

Vanuit de wetenschap komen allerlei 'bewijzen' dat de aarde veel langer heeft bestaan dan de ongeveer 6000 jaar vanaf Adam. Daarbij zijn de waargenomen veranderingsprocessen in de natuur doorgerekend tot ver VOOR de zondvloed, VOOR de zondeval en VOOR de dag dat God de schepping voltooid had. Alsof er in die tijd geen bovennatuurlijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.

Scheppingsprocessen zijn niet te vergelijken met huidige ontwikkelingsprocessen in de natuur.

Het materiële is geschapen vanuit de geestelijke wereld. Het is vrijwel onmogelijk om ook iets zinnigs te zeggen over zo'n proces. En wat gebeurde er met de materie in het algemeen en bij levende organismen in het bijzonder toen de zonde en verderf in de wereld kwamen? En welke aardverschuivingen, klimaatveranderingen, veranderingen in de atmosfeer, veranderingen in het aardmagnetisme en andere veranderingen in de natuur hebben plaatsgevonden in de tijd van de zondvloed?

Bijbel en wetenschap

Ik denk dat we hiermee de kern te pakken hebben van de kloof tussen veel wetenschappers en Bijbelgetrouwe gelovigen.

  1. Wetenschappers houden zich uitsluitend bezig met de materiële wereld en met alles wat objectief kan worden waargenomen en gemeten. Zij kunnen niets met veronderstelde acties vanuit de geestelijke wereld omdat dat buiten hun waarnemingsveld ligt.
  2. Bijbelgetrouwe gelovigen kunnen niets met de conclusies die wetenschappers trekken uit waarnemingen wanneer die conclusies ingaan tegen Bijbelse gebeurtenissen. De eerder genoemde drie geschiedenissen (schepping, zondeval en zondvloed) zijn een toetssteen geworden van Bijbelgetrouwheid.

De wetenschap is op zich geen vijand van het christelijke geloof en geen probleem voor christenen. Wel is de verleiding voor christenwetenschappers groot om de Bijbelse gegevens zoveel mogelijk om te buigen naar de denkmodellen van toonaangevende wetenschappers, waardoor ze hun Bijbelse basis kwijtraken.

Laten wetenschappers maar onderzoeken wat te onderzoeken is, en laten ze onweerlegbare feiten maar publiceren. Zolang de publicaties maar eerlijk genoeg zijn om de INTERPRETATIES van waarnemingen niet als FEITEN te presenteren en zolang er maar niet wordt gesproken over BEWIJZEN als het gaat om VERONDERSTELLINGEN die niet bewezen zijn.

Evolutie in plaats van schepping?

De gangbare evolutietheorie is een verklaring voor het ontstaan van de huidige soorten levende organismen op aarde. Volgens deze theorie hebben alle soorten uiteindelijk een gemeenschappelijke afstamming. Steeds nieuwe soorten zouden zijn ontstaan door:

  1. mutaties - Dat zijn willekeurige veranderingen (in de praktijk vrijwel altijd misvormingen) die af en toe een enigszins afwijkende, levensvatbare variatie binnen de soort opleveren. Het is een 'blind' proces dat gestuurd wordt door toevallige omstandigheden. Er zouden oneindig veel mutaties nodig zijn om een nieuwe soort te laten ontstaan. Zoiets is nog nooit waargenomen.
  2. natuurlijke selectie - Op den duur blijven de sterkste varianten bestaan. Natuurlijke selectie kan dus geen nieuwe soorten voortbrengen, alleen de niet levensvatbare varianten laten afsterven.

En dit wordt door wetenschappers gehanteerd als denkmodel om de ontstaansgeschiedenis van bijvoorbeeld levende organismen te bestuderen en in kaart te brengen, onder meer aan de hand van geologische vondsten, fossielen en ouderdomsbepalingen. Na de ruim honderd jaar van het bestaan van dit gedachtegoed is er echter nog geen sluitend bewijs geleverd dat deze theorie klopt. Daarom behoren alle conclusies van de natuurwetenschappen die op deze theorie gebaseerd zijn als onbevestigde conclusies te worden gepresenteerd en NIET ALS FEITEN.

Maar de Bijbel zegt...

De Bijbel zegt heel duidelijk dat God de soorten heeft geschapen; dat wordt wel driemaal genoemd in Genesis 1. De evolutietheorie gaat uit van geleidelijke processen van miljarden jaren waardoor de soorten min op meer spontaan uit elkaar zouden zijn ontstaan in een eindeloze cyclus van leven, voortplanten en afsterven. Wie niet gelooft in een schepping door een intelligent Opperwezen heeft dus weinig anders over dan geloof in toeval.

En hoe ontstond het eerste levende organisme? De wetenschap weet niet eens wat leven is, dus de grote vragen over het ontstaan van levensvormen blijven onbeantwoord.

"Waarom zou een stelletje atomen het vermogen hebben om na te denken? ... Niemand, en zeker niet de darwinist zelf, lijkt hier een antwoord op te hebben ... Het punt is dat er geen wetenschappelijk antwoord is." (Michael Ruse, UK, darwinistisch filosoof)

Het geloof in de Schepper is voor veel mensen niet op te brengen; met geloven in toeval lijken diezelfde mensen geen moeite te hebben. Waar blijft het logische denken? Wie een berekening probeert uit te voeren over de kans dat door willekeurige samenvoegingen van moleculen ooit een complex, levend mechanisme ontstaat raakt al snel zo ontmoedigd dat hij het opgeeft. Dat kan niet in miljarden jaren en zelfs niet in een aantal jaren van 30 cijfers. Zo'n tijdsduur gaat ver boven elk menselijk besef van tijd. Geloven in toeval als uitgangspunt voor een ontstaanstheorie vind ik ronduit belachelijk en op zijn minst extreem ongeloofwaardig. Daar is veel meer geloof (en bovendien BLIND geloof) voor nodig dan om in een Schepper te geloven.

Wie wel gelooft dat God de kosmos heeft geschapen, maar ook gelooft in een eeuwenlang evolutieproces, waarbij talloze planten en dieren zijn ontstaan en vergaan, accepteert ook niet dat dood en verderf zijn ontstaan bij de zondeval van de mens (Genesis 3) en dat de hele mensheid uit slechts één mensenpaar is ontstaan. En dan is de geschiedenis van de zondvloed ook snel verworpen. We hebben het hier over een mening die strijdig is met de Bijbel.

Bijbel of evolutie

Er is geen Bijbels thema dat de laatste tientallen jaren zo onder vuur ligt als het Bijbelse scheppingsverhaal. De evolutiegedachte is enorm populair, ondanks dat elk bewijs ontbreekt en ook de aannemelijkheid ver te zoeken is. Wat verklaart deze populariteit?

De belangrijkste reden dat zoveel mensen erin geloven is niet dat ze overtuigd zijn van de waarheid van de evolutietheorie, maar het feit dat ze er in WILLEN geloven. Daarmee is het ongewild een religie geworden, een godloze religie wel te verstaan. Mensen hangen een religie aan als ze menen dat ze er baat bij hebben. Welnu, de evolutietheorie geeft mensen iets waar hun hart naar hunkert: vrijheid, los van de banden van God, los van betuttelde regels die hen zeggen hoe ze wel en niet moeten leven.. Als ze denken dat ze door een reeks toevalligheden zijn ontstaan en niet door de schepping van God, zijn ze immers aan God geen verantwoording schuldig voor hun daden, Dat is de vrijheid die Adam en Eva zochten toen ze van de doodsboom in het paradijs aten. Het is dus bovenal een morele vrijheid. Maar het is een vrijheid die uiteindelijk leidt tot losbandigheid en ontmenselijking.

De consequenties van deze manier van denken zijn enorm. In het vrije westen zien we een snel toenemende decadentie, seksuele losbandigheid, ongebreidelde hebzucht en individualisering. er zijn politieke groeperingen die hun uiterste best doen om alles dat naar godsdienst ruikt uit het publieke leven te verwijderen. Als deze trend doorzet, leidt dit onherroepelijk tot de ondergang van de westerse cultuur vanwege het wegvallen van een gezonde morele basis waaruit de samenleving haar kracht kan putten.

Geschiedenis of een symbolisch verhaal?

Het scheppingsverhaal dat in Genesis 1:1 begon, wordt afgesloten met de woorden:

"Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde. Zo ontstonden ze, zo werden ze geschapen." (Genesis 2:4, NBV2004)

Daarmee is de vraag al meteen beantwoord. Geschiedenis dus. Geschiedenis van een proces dat niet door mensen is waargenomen, dat vanuit de geestelijke wereld is uitgevoerd en daardoor niet is te vergelijken met enige andere gebeurtenis op aarde. Laat het ons dan niet verbazen dat de scheppingsgeschiedenis ons hier en daar voor raadsels stelt.

Er is geen aanduiding in de tekst dat het als poëzie bedoeld is of als een allegorisch verhaal. Niets van dat alles. Tegelijk kan niet ontkend worden dat er in de volgorde en de systematiek van de scheppingsdagen wel degelijk veel symboliek is te ontdekken. In de laatste onderwerpen van dit hoofdstuk wordt daar uitgebreid op ingegaan.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.
copyright © 2013 - voor het laatst bijgewerkt op 4 januari 2017